با هدف شتابدهی به شناسایی و ردیابی زبالههای رادیواکتیو در محیطهای خطرناک، گروهی از دانشمندان آلمانی موفق به توسعه پهپادها و رباتهای هوشمند مبتنیبر هوشمصنوعی شدهاند که میتوانند زبالهها را در مناطقی که دسترسی انسانی به آنها خطرناک یا غیرممکن است، شناسایی کنند. در این فناوری، سامانههای هوایی بدونسرنشین (UAS) و رباتهای زمینی بدونسرنشین (UGW) با استفاده از حسگرهای پیشرفته و الگوریتمهای جستجوی خودکار، به شناسایی و مکانیابی منابع رادیواکتیو، شیمیایی یا بیولوژیکی در شرایط اضطراری میپردازند. فرایند شناسایی بهطور کاملا خودکار طی دو مرحله انجام میشود. در مرحله اول، پهپاد یک الگوی پروازی از پیش تعیینشده را دنبال و بهطور مداوم تابش ناشی از عناصر مواد رادیواکتیو را اندازهگیری میکند. اگر یک ناهنجاری شناسایی شود، پهپاد بهطور خودکار به حالت جستجوی هدفمند تغییر حالت میدهد و مسیر پرواز خود را بر اساس ورودیهای حسگرهای واقعی تنظیم میکند. سپس، پهپاد با استفاده از الگوریتمهای تصادفی، موقعیت منبع رادیواکتیو را برآورد میکند و با جمعآوری دادهها بهطور خودکار، نقاط هدف مختلف را ایجاد میکند تا به مکان دقیق برسد. پهپاد مورد استفاده در این فرایند به حسگر گاما، دوربینهای الکترواپتیکی و مادونقرمز، یک رایانه جهت پردازش دادهها، واحد اندازهگیری اینرسی جهت تعیین موقعیت حرکت و پودمان ارتباطی برای انتقال دادهها مجهز شده است. در کنار این سامانه هوایی، از رباتهای زمینی بدونسرنشین استفاده میشود که به حسگرهای CBRNE (شناسایی مواد شیمیایی، بیولوژیکی، رادیولوژیکی، هستهای و انفجاری)، ناوبری خودکار و پردازش دادههای جغرافیایی جهت تایید تهدیدات و شناسایی مناطق خطرناک مجهز هستند. رباتها در مناطقی که برای پهپادها قابل دسترسی نیستند یا پس از شناسایی اولیه نیاز به بررسی دقیقتری دارند، وارد عمل میشوند. گفتنیست این فناوری نوآورانه با ترکیب پهپادها و رباتهای زمینی هوشمند، زمان شناسایی و ایمنسازی منابع رادیواکتیو را بهطور قابلتوجهی کاهش میدهد و در شرایط بحرانی، امنیت و کارایی عملیاتهای نجات را بهبود میبخشد.
منبع:کانال علم، فناوری و نوآوری در اروپا
