جیمز واتسون و فرانسیس کریک (James Watson & Francis Crick): کاشفان ساختار DNA

• زندگی‌نامه:
  جیمز واتسون، یک زیست‌شناس جوان آمریکایی، و فرانسیس کریک، یک فیزیکدان بریتانیایی، در آزمایشگاه کاوندیش در دانشگاه کمبریج با یکدیگر همکار شدند. آن‌ها هر دو مجذوب یکی از بزرگترین معماهای علمی آن زمان بودند: ساختار مولکولی که اطلاعات ژنتیکی را حمل می‌کند، یعنی DNA. آن‌ها با استفاده از داده‌های حاصل از پراش اشعه ایکس که توسط روزالیند فرانکلین و موریس ویلکینز در کینگز کالج لندن گرفته شده بود (و به طور غیررسمی در اختیارشان قرار گرفته بود)، شروع به ساختن مدل‌های فیزیکی از این مولکول کردند. پس از چندین تلاش ناموفق، آن‌ها در نهایت در سال ۱۹۵۳ به مدل انقلابی مارپیچ دوگانه دست یافتند.
• مهم‌ترین دستاوردها:
  • کشف ساختار مارپیچ دوگانه DNA: مدل آن‌ها نشان می‌داد که DNA از دو رشته مارپیچی تشکیل شده که توسط جفت بازهای آلی (آدنین با تیمین، و گوانین با سیتوزین) به یکدیگر متصل شده‌اند. این ساختار زیبا و ساده، بلافاصله مکانیزم کپی‌برداری از اطلاعات ژنتیکی را آشکار می‌کرد.
  • دریافت جایزه نوبل پزشکی (۱۹۶۲): واتسون، کریک و ویلکینز به دلیل این کشف، مشترکاً جایزه نوبل را دریافت کردند. متأسفانه، روزالیند فرانکلین که نقش حیاتی در این کشف داشت، قبل از آن درگذشته بود و جایزه نوبل به افراد درگذشته اعطا نمی‌شود.
• تأثیر ماندگار:

کشف ساختار DNA، مسلماً مهم‌ترین کشف زیست‌شناسی در قرن بیستم است. این کشف، درهای عصر ژنتیک مدرن، بیوتکنولوژی و مهندسی ژنتیک را گشود. تمام پیشرفت‌های بعدی در این حوزه‌ها، از توالی‌یابی ژنوم انسان و درمان بیماری‌های ژنتیکی گرفته تا فناوری CRISPR و پزشکی شخصی‌سازی شده، همگی بر پایه درک ساختار DNA که واتسون و کریک آشکار کردند، استوار است.